Elk vak heeft een eigen personage. Hij legt een nieuw leerdoel voor je uit, staat naast je als je vastloopt en houdt zijn mond als het loopt. Je kunt ze ook uitzetten: dan zie je helemaal geen personages meer — uit is uit.
Schrift is de gastheer. Hij vraagt bij de start in welk leerjaar je zit, onthoudt waar je gebleven bent en houdt de rest van de coaches bij elkaar. Hij hoort niet bij één vak — hij is de app zelf.
Max rekent alles na. Hij laat zien hoe je een som slim aanpakt in plaats van hem uit te rekenen: eerst het tiental vol, dan verder.
Pien tekent liever dan dat ze praat. Met haar passer legt ze uit waaróm een formule klopt, zodat je hem niet uit je hoofd hoeft te leren.
Loes kijkt overal doorheen met haar loep. Zij stelt de vraag die het onderzoek begint: wat gebeurt hier precies, en hoe weet je dat?
Gijs is de gum. Hij vindt fouten niet erg — daar leer je van — maar hij onthoudt wel welke spellingregel jou steeds parten speelt.
Aatje leest voor, vraagt door en let op wat er écht in een tekst staat. Zijn letterblok N staat voor Nederlands.
Atlas heeft altijd een kaart bij zich. Hij laat je provincies, landen en rivieren aanwijzen in plaats van ze op te dreunen.
Opa Tijn heeft alles zelf meegemaakt, zegt hij. Zijn zandloper zet gebeurtenissen op volgorde, want geschiedenis is vooral: wat kwam eerst?
Bruis doet proeven die soms mislukken. In zijn erlenmeyer zie je waarom een reactie gebeurt en wat er dan met de stoffen gebeurt.
Vonk trekt aan alles wat magnetisch is. Hij legt natuurkunde uit met krachten die je kunt voelen voordat je ze uitrekent.
Bit is een muiscursor die zichzelf heeft leren programmeren. Hij laat zien hoe een computer denkt in stappen, en waar dat misgaat.
Pük spreekt Duits en corrigeert je vriendelijk. Zijn letterblok D staat klaar bij naamvallen, want die vergeet iedereen.
Filou doet Frans met veel handgebaren. Hij begint bij uitspraak, want een woord dat je durft te zeggen onthoud je beter.
Ella praat Engels alsof het niets is. Ze helpt je van losse woorden naar hele zinnen, en let vooral op werkwoorden.
Titus schrijft nog op een wastablet. Hij vertaalt Latijn regel voor regel en laat zien hoe Romeinse zinnen in elkaar zitten.
Alfa begint bij het Griekse alfabet en houdt niet op tot je het leest. Daarna komen de woorden vanzelf.
Knip heeft voor elk probleem een ander mesje. Bij natuur, leven en technologie combineert hij vakken die je eerst apart leerde.
Duim meet alles op. Hij hoort bij de praktijkvakken van het vmbo — die leerlijn wordt nog gebouwd.
Miek kijkt door haar microscoop naar wat leeft. Van cel tot ecosysteem: zij laat zien hoe de onderdelen samenwerken.
Vlek maakt liever een vlek dan niets. Hij hoort bij de kunstvakken — die leerlijn wordt nog gebouwd.
Cent rekent in euro's. Hij legt uit waar geld heen gaat — bij economie en bij bedrijfseconomie, want dat zijn twee verschillende verhalen.
Wik weegt beide kanten. Bij burgerschap en maatschappijwetenschappen laat hij zien dat een regel bijna altijd twee belangen tegen elkaar afweegt.
Hoezo vraagt door tot je zelf niet meer weet wat je vond. Dat is precies de bedoeling: filosofie begint bij een vraag die blijft hangen.
Thuis leren betekent vaak: alleen leren. Een vast gezicht per vak maakt het verschil tussen een oefening en iemand die je iets uitlegt. Ze verkopen niets, ze zeuren niet om je terug te krijgen, en ze zijn met één klik weg.