Twintig sommen die met je meegroeien. Schrijf het antwoord met je vinger — het gaat vanzelf door naar de volgende. Aan het eind zie je je Rekenleeftijd.
De eerste som is makkelijk. Gaat hij goed en vlot, dan wordt de volgende iets moeilijker; gaat hij mis, dan niet. Zo komt het spel na twintig sommen uit bij de sommen die je nét vlot kunt — van optellen tot 10 in groep 3 tot tweecijferig vermenigvuldigen in de brugklas. Daar hoort een leeftijd bij: je Rekenleeftijd.
Goed telt het zwaarst, en vlot telt mee. Er loopt geen klok in beeld, en de tijd die het schrijven zelf kost wordt eraf gehaald. Het is een spelscore, geen toets: hij zegt hoe het vandaag ging.
Sommen die je uit je hoofd kent kosten geen denkwerk meer, en dat scheelt ruimte bij alles wat daarna komt: staartdelingen, breuken, verhoudingen. Dit spel oefent precies dat — niet of je het kunt uitrekenen, maar of het er al uit komt zonder tellen.
Schrijven leest je cijfers van het scherm, zoals vroeger op een handheld met een stylus. Je schrijft het hele antwoord in één vak; onder het vak staat hoe je elk cijfer schrijft, met een stip waar je begint. Lukt het lezen niet, tik dan op die voorbeelden — dat telt precies even zwaar.
Het lezen gebeurt op je eigen toestel. Je handschrift gaat nergens heen.
Zit je achter een computer, typ dan gewoon op je toetsenbord. Je hoeft nergens eerst op te klikken; met de backspace-toets neem je een cijfer terug.
In de standaardstand loopt de tijd mee en maak je de twintig sommen altijd af — er is niets dat je opjaagt. Wil je wél die druk, kies dan de aftelstand: honderd seconden voor twintig sommen. Dat is een keuze die je vooraf maakt, niet iets wat het spel je oplegt.
Je speelt tegen je eigen vorige tijd. Die tijd blijft niet staan: sluit je de pagina, dan is hij weg.
Heb je alle twintig sommen in één keer goed, dan mag je je tijd in de lijst zetten. Dat gaat met een zelfgekozen bijnaam — géén echte naam, geen e-mailadres. Meer dan die bijnaam, je tijd en de datum wordt er niet bewaard, en je hoeft niets in te sturen om te spelen.
Elke stand heeft zijn eigen lijst, want honderd seconden aftellen is iets anders dan de klok laten meelopen. In de app tellen de rondes niet mee: daar komen de sommen uit je eigen leerpad, en die zijn per kind anders — dan vergelijk je appels met peren.
Eerlijk gezegd: zo'n lijst is niet te bewijzen. Er zit geen account achter, dus in theorie kan iemand een tijd verzinnen. Het is een vriendelijke lijst, geen wedstrijd met een jury.